De Sagopalm

" De Sagopalm indrukwekkend"

Voor de inheemse bevolking van de Molukken (Ambon) is de Sagopalm (Metroxylon Sagu) van oudsher een belangrijke plant. De Sagopalm is een indrukwekkende boom en kan wel 20 meter hoog en 60 cm breed worden.

Sommige bladeren worden 7 meter lang en de bladstelen zijn bedekt met stekels en doornen.
De boom is multifunctioneel, wordt o.a. gebruikt voor voedsel:
het merg uit de stam wordt als meel gebruikt. Van het zetmeel maakt men koekjes, pudding en een soort cake achtig brood.
De bladeren van de sagopalm worden gebruikt als bouwmateriaal:
als dakbedekking, als muurafscheiding en er worden mandjes van gevlochten.
De dikke stelen van de palmbladeren worden gebruikt als stokken voor trommels.
En je kan de stelen ook gebruiken om de natte was over te hangen.


foto: enkele Sagopalmbomen.

Bananenbomen

Bananenbomen

Op het eiland zie je overal bananenbomen met de trossen bananen zo aan de boom hangen.
Er zijn niet slechts 1 of 2 bananensoorten zoals bij ons in de winkel, maar er zijn meerdere soorten bananen.
En zoals ze daar alles in brand steken, zo ook dit arme zwartgeblakerde trosje bananen op het strand.

Zwemmen op Ambon

Zwemmen doe je nooit alleen. Altijd waren en overal waren er de kinderen die met je mee zwommen. Zwaan kleef aan.


Zwemmen op Ambon
Speciaal voor mijn zus Nicky hier een foto van mij na een zwempartij in de zee met kleren aan.
Men mag op Ambon niet in zwempak of bikini zwemmen; er heerst nog steeds een schaamte-cultuur wat bloot betreft.
Om in je kleren te zwemmen voelde aan alsof je op de lagere school als kind af moest zwemmen voor je zwemdiploma.
Heb nooit begrepen waar dat goed voor was..

Kip in doos

Voor bij de Pondok (zo noemden zij het winkeltje), zat Vebbi met de nationale groente (Kangkung) op haar schoot naar de zee te kijken.
Die groente hebben we daar dagelijks gegeten en Kangkung lijkt een beetje op onze spinasie, heel lekker.


Onder de dakgoot bij het winkeltje van Bung Andi zat een kip in een doos te broeden.
Die kip wilde niet meer uit die doos komen en zat daar goed, zo hoog en droog.

De winkel van neef Andi

Men noemt op de Molukken een gerespecteerde man in de gemeenschap: een Bung, dus hier even iets over Bung Andi.
Een hardwerkende sympathieke man, die ook een beetje Engels sprak, alhoewel omdat niemand daar Engels praatte was hij de woorden vergeten. A Nice Man.
Het winkeltje van Bung Andi, beneden aan de straat was de sociale ontmoetingsplaats van de buurt.
Allerlei mensen kwamen daar wat kopen en een praatje maken. Ik ben er voorgesteld aan heel veel mensen die weer op de een of andere manier een relatie hadden met de familie van Marthin of die relaties hebben in Nederland.
Ambon is doorspekt met het hebben van familieleden in Nederland en iedereen schijnt iedereen te kennen van naam.
Het is de KNIL die dit in vroegere jaren veroorzaakte, toen de naar werk zoekende mannen in Ambon ervoor kozen om voor de Nederlandse vlag te gaan strijden. Nu, na al die jaren blijkt Holland overal in de cultuur verweven te zitten.
Later zal ik wat voorbeelden geven.

Ambon nog een keer

Foto van de trap en de veranda bij de familie in Amahusu.
Vanuit die plek kon je de zee niet zien, maar wel bomen en planten in groene en rode tinten.
Apart dat de verroeste zinken daken zo mooi kleuren bij de flora.

Fauna heb ik niet veel gezien. Alleen kippen, de hond Brauwn, enkele katten en vooral vissen.

Ambon 3

Ambon 3.

a>
Mama Gebe is al 89 jaar; zij is van de generatie van de moeder van mijn vriend. Ze was getrouwd met een broer van de vader van mijn vriend en woont in een huis met mooie groene veranda vlakbij neef Andi waar wij logeren. Elke dag kom je haar tegen en groet ze je vriendelijk en vraagt wat je gaat doen.
Toen de foto gemaakt werd had het net geregent en op de foto is ze aan het water sprenkelen. Mama Gebe is zo elke dag druk met haar potten met planten en haar huis en tuin schoon te houden, zo blijft ze kwiek.

Indonesië

Indonesië.

Ik ga op reis, naar Ambon, Molukken (Maluku).
Dat ligt in de Zuid Molukken, oostelijke provincie van de Republiek Indonesië.
Landoppervlakte: 77.990 km2 (Nederland: 40.585 km2).
Oktober schiet al aardig op; het gaat hard nu, nog minder dan twee weken dan is het zover.
De koffers worden gepakt, de voorbereidingen worden getroffen.
Heb nog nooit zo'n lange vlucht gemaakt en ook nog nooit in Azië geweest.
We weten dat we over een paar weken in een heel andere wereld leven.
Maar hier in Holland is dat nog moeilijk voor te stellen,
Het dagelijks werk gaat gewoon door, het wordt herfst; de bladeren vallen van de bomen.
Uit mijn douchekop komt altijd warm water en de kachel verwarmt geriefelijk mijn huisje.
Straks heb ik alleen koud water uit een betonnen bak (brrrr) en de warmte in de tropen zal vaak verstikkend zijn.
Maar de natuur moet overweldigend zijn met haar rijkdommen: de tropische bossen en de visrijke zeeën en de mensen zijn heel vriendelijk.
Dit verschilt van eiland tot eiland, van dorp tot dorp, maar dat is zelfs in het kleine Nederland ook zo.
Ik heb een woordenboekje van de Molukse taal, maar het voelt aan of ik een soort streektaal aan het leren ben een soort Twents.