De Sagopalm

" De Sagopalm indrukwekkend"

Voor de inheemse bevolking van de Molukken (Ambon) is de Sagopalm (Metroxylon Sagu) van oudsher een belangrijke plant. De Sagopalm is een indrukwekkende boom en kan wel 20 meter hoog en 60 cm breed worden.

Sommige bladeren worden 7 meter lang en de bladstelen zijn bedekt met stekels en doornen.
De boom is multifunctioneel, wordt o.a. gebruikt voor voedsel:
het merg uit de stam wordt als meel gebruikt. Van het zetmeel maakt men koekjes, pudding en een soort cake achtig brood.
De bladeren van de sagopalm worden gebruikt als bouwmateriaal:
als dakbedekking, als muurafscheiding en er worden mandjes van gevlochten.
De dikke stelen van de palmbladeren worden gebruikt als stokken voor trommels.
En je kan de stelen ook gebruiken om de natte was over te hangen.


foto: enkele Sagopalmbomen.

Bananenbomen

Bananenbomen

Op het eiland zie je overal bananenbomen met de trossen bananen zo aan de boom hangen.
Er zijn niet slechts 1 of 2 bananensoorten zoals bij ons in de winkel, maar er zijn meerdere soorten bananen.
En zoals ze daar alles in brand steken, zo ook dit arme zwartgeblakerde trosje bananen op het strand.

Bali 2

Op Bali wordt ik vrij direct al ziek.
Poor Me; griep, verkouden, keelpijn en koorts.
Dus we hebben eigenlijk niet veel gezien, alleen het witte zandstrand en de winkelstraten vol toeristische winkeltjes van Kuta.
Wat het was weet ik niet: een hardnekkig Balinees griep-virus of last van de warmte en de koude wind uit de airco's.
Grote temperatuursschommelingen. Dat is ook niet gezond.


Toch zijn we die dagen een beetje wezen rondkijken en vlak bij ons verblijf zagen we soms dingen die heel vreemd voor ons waren.
Bijvoorbeeld, op een dag lopen we op het strand tegen een gebedsdienst aan.
Massa's manden met offerandes en een groep mensen zittend op de grond aan het bidden.
Marthin dacht dat het een crematie was want het geheel was zo sacrafied en gehuld in mysterieuze rook.
Bleek dat men vlak naast deze spirituele bijeeenkomst afval aan het verbranden was.
Een grote stapel afval stond daar gewoon in brand, kartonnen dozen, vloerkleden en alles stond lekker te smeulen en te stinken.

Zwemmen op Ambon

Zwemmen doe je nooit alleen. Altijd waren en overal waren er de kinderen die met je mee zwommen. Zwaan kleef aan.


Zwemmen op Ambon
Speciaal voor mijn zus Nicky hier een foto van mij na een zwempartij in de zee met kleren aan.
Men mag op Ambon niet in zwempak of bikini zwemmen; er heerst nog steeds een schaamte-cultuur wat bloot betreft.
Om in je kleren te zwemmen voelde aan alsof je op de lagere school als kind af moest zwemmen voor je zwemdiploma.
Heb nooit begrepen waar dat goed voor was..

Kip in doos

Voor bij de Pondok (zo noemden zij het winkeltje), zat Vebbi met de nationale groente (Kangkung) op haar schoot naar de zee te kijken.
Die groente hebben we daar dagelijks gegeten en Kangkung lijkt een beetje op onze spinasie, heel lekker.


Onder de dakgoot bij het winkeltje van Bung Andi zat een kip in een doos te broeden.
Die kip wilde niet meer uit die doos komen en zat daar goed, zo hoog en droog.

De winkel van neef Andi

Men noemt op de Molukken een gerespecteerde man in de gemeenschap: een Bung, dus hier even iets over Bung Andi.
Een hardwerkende sympathieke man, die ook een beetje Engels sprak, alhoewel omdat niemand daar Engels praatte was hij de woorden vergeten. A Nice Man.
Het winkeltje van Bung Andi, beneden aan de straat was de sociale ontmoetingsplaats van de buurt.
Allerlei mensen kwamen daar wat kopen en een praatje maken. Ik ben er voorgesteld aan heel veel mensen die weer op de een of andere manier een relatie hadden met de familie van Marthin of die relaties hebben in Nederland.
Ambon is doorspekt met het hebben van familieleden in Nederland en iedereen schijnt iedereen te kennen van naam.
Het is de KNIL die dit in vroegere jaren veroorzaakte, toen de naar werk zoekende mannen in Ambon ervoor kozen om voor de Nederlandse vlag te gaan strijden. Nu, na al die jaren blijkt Holland overal in de cultuur verweven te zitten.
Later zal ik wat voorbeelden geven.

Ambon nog een keer

Foto van de trap en de veranda bij de familie in Amahusu.
Vanuit die plek kon je de zee niet zien, maar wel bomen en planten in groene en rode tinten.
Apart dat de verroeste zinken daken zo mooi kleuren bij de flora.

Fauna heb ik niet veel gezien. Alleen kippen, de hond Brauwn, enkele katten en vooral vissen.

Ambon 6

Ambon 6
Af en toe nemen de zonen van neef Andi ons mee voor een dagtrip.
Achter op de motor samen met andere familieleden en/of wat buren gaan we naar leuke plekjes. Hier sta ik op een bergklif bij Pintu Kota die hoog boven bij het azuurgroene zeewater loopt.
Naast mij staat neef Nicolas.
Er was een rots met een gat erin en daar waren picknicktafels onder een afdakje waar je rustig kon zitten.
We komen er bekenden uit Almelo tegen. Sien en Bram. Even Nederlands praten! Sien zegt; " je moet de knop op Ambon 30 keer omdraaien"; alles wat je thuis normaal vind, is hier niet meer normaal.

Ambon 4

Ambon 4
Bij ons in Belanda heb je de 4 seizoenen. Dat heb je hier niet, hier heb je de moesson-tijd en de niet-moessontijd. Wij zijn in de niet-moesontijd, maar het regent er toch nog regelmatig.
Geen wonder dat het zo groen is op Ambon; de bananenbomen en de Sago palmen (spreek uit Sagu) groeien hier de hemel in. Op de foto zie je neef Andi die naar zijn winkeltje loopt en op de achtergrond zie je de veranda van Mama Gebe.

Boten race (Prauw Manguerebe)

Op 19 november was er een grote botenrace.
Tientallen boten (Prauws) met ieders 28 roeiers moesten roeien naar Ambon kota.(10 km) Op het ritme van trommelgeroffel de tifaman zat in de boot.
De start van de race was vlak bij ons verblijf (bij Eri) en ik ben achter op de motor een stukje meegereden langszij de race om foto's te maken. Martin zat in een bootje op de zee maar de prauws gingen zo ontiegelijk snel dat zij het niet bij konden houden.

Ambon 3

Ambon 3.

a>
Mama Gebe is al 89 jaar; zij is van de generatie van de moeder van mijn vriend. Ze was getrouwd met een broer van de vader van mijn vriend en woont in een huis met mooie groene veranda vlakbij neef Andi waar wij logeren. Elke dag kom je haar tegen en groet ze je vriendelijk en vraagt wat je gaat doen.
Toen de foto gemaakt werd had het net geregent en op de foto is ze aan het water sprenkelen. Mama Gebe is zo elke dag druk met haar potten met planten en haar huis en tuin schoon te houden, zo blijft ze kwiek.

Bali 1

En nu zitten we op Bali, na tweeeneenhalveweek in de kampong gezeten te hebben zijn we nu weer terug in de bewoonde wereld. Zeg nooit "nooit", maar ik kom er waarschijnlijk nooit meer terug. Als fotograaf (en kunstenaar die van natuur en cultuur houdt) (en van lekker badderen en wandelen) was dit afzien, de voornamelijk negatieve beelden die op mijn netvlies kwamen, vergiftigden mijn geest.
Had geen inspiratie om te fotograferen, het enige wat ik wilde fotograferen was de viezigheid, maar dat is niet erg netjes als je bij lokale bevolking logeert.
Ook wilde ik de verbrande huizen in de wijken fotograferen waar de moslims de christenen verjaagd hadden en de tientallen, nee honderdtallen kerken en moskees die eiland rijk is.
Maar heb me voornamelijk beziggehouden in een diameter van plm. 2 km rondom het huis te fotograferen als het niet te warm was. De zon is erg heet en na een kwartier lopen ben je al uitgeput.
Bali is ook erg warm, we zijn er nu ruim 2 dagen en men zegt dat het warme weer vanuit Australie komt aanwaaien.
Het heeft beide dagen een poosje geregend, maar regen hier is niet erg, alles frist er lekker van op.
Op Bali is een snelle internetverbinding en kan ik nu foto's op mijn blog plaatsen!
Dus als eerste wat foto's van Ambon.
Thuis in een informatieboekje uit 1970 las ik dat Ambon een volgebouwde stad was, dat is anno 2008 (38 jaar later) nog steeds zo, ik plaats een foto van hoe de huisjes tegen de bergen aan gebouwd zijn.
De stad Ambon
Dit is nog een relatief mooie foto..
De daken van de huisjes zijn veelal gebouwd van zink en dat is zo lelijk en het is er erg smerig; het afval gooit men overal neer, er is geen vuilnisdienst zoals bij ons. Dus gooit men het huisafval langs de straat of zo over de klif het strand op en steken het dan in brand. In de beekjes en de rivieren en in de zee overal drijft afval. Her en der zijn smeulende vuurtjes, de rook komt je longen binnen.

Ambon

Ambon

Ruim een week op het eiland Ambon, we kwamen van de week twee hollandse Molukkers uit Almelo tegen; ze heten Bram en Sien.
Sien zei je moet hier de knop 30 keer omdraaien, met andere woorden alles wat je gewend bent is hier kompleet anders.
Vandaag met Richard Gomies achter op de motor Ambon Kota in op zoek naar een internetcafé.
We vragen of er een USB aansluiting is om wat foto's over te zetten op mijn weblog.
Na 3 verschillende internetcafe's geen succes, dan maar een poging wagen in het 3e internet cafe, waar de computer de verkeerde datum aangeeft, dus ik denk niet dat dit bericht bovenaan komt te staan febr 2002.
Nou het is hier niets zo met internet, jammer, kan pas weer wat doen als we in Jakarta zijn.
Mijn gids is al na 1x Ambon-stad bezocht te hebben er helemaal klaar mee, er is niets veranderd sinds zijn bezoek 10 jaar geleden.

12 november 2008
Het is volgens mij nog slechter dan vroeger. Het wordt niet veel opgeknapt. Kapotte riool of straten vol met gaten en troep.
Er wordt soms wel wat gedaan, maar het lijkt een druppel op een gloeiende plaat.
We willen tijdens onze reis nog naar Java, Surabaya ofzo, geen vaste plannen, in ieder geval werd ons gezegd niet naar Bali te gaan, want daar dreigt gevaar ivm de executie van de terroristen.
Verder is het hier panas (heet) en veel makan (eten), elke dag een duik in de Ambon zee.
Ambon zee.

Jakarta

Wij zijn in Jakarta beland (van 2 tot 4 november)in een groot hotel in een westelijk distrikt in de stad niet ver van het vliegveld.
Kon helaas geen verbinding maken met internet met mijn eigen laptoppie.
Allemaal mensen van het hotel zijn wezen kijken naar waarom mijn laptop geen verbinding kan maken met WIFI internet, want ik had al wel ervoor betaald.
Nu vlak voordat we in het vliegtuig gaan naar de Molukken, gauw nog even een bericht vanuit een overvolle stad Jakarta.
De hoofdstad van Indonesie heeft 3 a 4 miljoen inwoners. Dus veel mensen, veel verkeer en smog. Inderdaad veel lawaai ook.
Wij zijn een paar keer naar grote overdekte winkelcentra geweest. Die zijn supermodern met westerse winkels en voorzien van alle gemakken. Daar is het schoon, koel en veilig. (Overal zijn beveiligers aanwezig)
Buiten voel ik me niet op mijn gemak, het is er erg warm en het regent trouwens ook regelmatig en er zitten soms grote gaten in de weg, er zijn vlakbij sloppenwijken dus ook armoede en de rivier hier vlakbij heeft zwart borrelend verontreinigd water. Als toch 'een milieufreak' had ik me er wel enigzsinds op voorbereid, maar dit is toch wel heel erg als je dat niet gewend bent.
Maar het hotel is keurig en de bediening is uit de kunst.
Marthin belt en SmS en ontmoet hier mensen die hij kent; ik noem hem het administratiebureau. Hij regelt alles via anderen omdat dat goedkoop zou zijn.
Het maakt je ook afhankelijk en dat is niet altijd even fijn.
Vooral als iets niet goedgaat.
De vliegtuigticket naar Ambon heeft onze verkeerde namen erop staan maar volgens de vrouw die het via Stanny, via Sandra geregeld heeft, zal het op het vliegveld allemaal goed komen.
Een dag eerder dan gepland vertrekken we 's nachts naar Ambon (nachtvlucht) en komen daar in de vroege ochtend aan. Ben benieuwd wat we te zien krijgen, in ieder geval veel zon en zee denk ik.
Foto's nog nauwelijks gemaakt, de files of de mensen in de file niet interessant.
Maar interessant gaat het wel worden. Zie later de foto's...

Hoog in de lucht een felle zonnestraal op het oor van de man die voor mij in het vliegtuig zat.