Veranderingen

Nu ik bijna vijftig ben (tsja ik kan het zelf niet geloven)
(want ik voel me nog steeds vijfentwintig) (maar als ik in de spiegel kijk zie ik er toch wel anders uit dan toen ik 25 was)
valt me op dat alles zo snel veranderd.
Eigenlijk bestaat het leven uit constante veranderingen.
Neem bijvoorbeeld de winkels in mijn woonwijk.
In de grote stad Enskedee (zoals vast in alle grote steden) gaan de winkels in rap tempo of dicht of ze verhuizen of ze worden overgenomen.
Eerst had ik in mijn woonwijk nog een leuke kleine Albert Hein, een geweldige knusse Edah en een heerlijke Sanders met vers brood en vlees.
Toen kwam er op loopafstand een De Boer bij, dat werd later de Super Plus, werd overgenomen door de Jumbo en vertrok weer.
Daarvoor was mijn lieve kleine Edah al uit de wijk verdwenen, de Sanders ging opeens Emtee heten en mijn kleine Appie Hein werd een gatverderrie grote supermarkt waar je een uur in de rij staat voor een pak melk.
De AH ligt nu in een nieuw omgebouwd winkelcentrum waar dan ook weer vlakbij een grote Lidl gekomen is.
Over de architectuur kan ik maar een ding zeggen ik vind het niet overtuigend mooi want: De winkels in het vroegere winkelcentrum hadden vaak last van natte voeten. Het water kwam na hevige regenval vaak de winkelpanden binnenstromen.
Ik zie dat de nieuwe winkels aan de laagste kant op een betonnen plaat van wel een meter hoog gebouwd zijn.
Grijs beton en onneembare vesting voor rolstoelers maar dat mag de pret niet drukken in deze 24-uurs economie.
(Zelfs op zondag is de Emtee open en ze hebben sinds vandaag ook vers gegrilde kip)
Er is een soort van plein gecreerd. Helaas ligt dat plein met zijn rug naar de hoofdstraat toegekeerd. Geen logische keuze. Het plein had naar de straat gebouwd moeten worden zodat je als potentiele bezoeker getrokken wordt om inkopen te gaan doen.
Maar laat het de eerste 20 jaar maar niet veranderen want het is wel zo prettig dat het een beetje hetzelfde blijft.

Andalusia

Malaga

Ik las ergens dat Malaga ook wel de parel van Andalusie genoemd werd.

Nou dat werd ook weer ergens tegengesproken er zijn wel mooiere Spaanse steden, maar wij hebben daar een ideale tijd doorgebracht.

Hoe onderga je een verblijf van een week in een warme miljoenenstad in augustus?

Ach, als Hollander die de Spaanse gewoontes van d'r vader en moeder er met de paplepel ingegoten kreeg, was het eigenlijk gewoon weer als vanouds.

Vroeg opstaan, als de zon nog niet zo heet is, je basics doen en zorgen dat je niet omkomt van de honger en de dorst.

Bijzonder voelt het om constant tussen de hoge gebouwen te vertoeven en soms het slepende geluid van de sirene van een ambulance te horen, net zoals in Amerikaanse films.

In het centrum is een brede hoofdstraat die eeuwenoud lijkt.

Om die te doorkruizen zijn er zebrapaden waar je dus niet van de sokken gereden wordt zoals in Holland. Heerlijk dat werkelijk iedere auto gewoon voor je stopt, hoe hard ze ook rijden, ze stoppen. (dat is trouwens in Portugal ook zo)

Langs die brede straat staan prachtige gebouwen en aan het eind van die straat is er een boulevard-achtig park met gigantische palm- en bananenbomen, zo hoog heb ik ze nog nooit gezien. Helaas geen foto's van gemaakt, dus ik moet nog een keer teruggaan omdat fotografisch te bewijzen...

Maar zoals altijd maakt de eetcultuur erg veel indruk.

Zoals de aparte manier van Sardientjes grillen op het strand van Sacaba Beach.

Als een soort culinair fotograaf maak ik foto's van al onze heerlijke bereidde maaltijden.

Ook de uitgestalde vissen in de supermarkt ontkomen er niet aan.

Deze vissen lijken wel op alen zonder een jasje.

De beveiligingsdienst in deze supermarkt kwam meteen op mij af dat ik niets mocht fotograferen.
Beveiliging is in Spanje trouwens veel beter geregeld dan in Holland, ook pakt men alles met steriele handschoentjes aan, dit uit hygiene oogpunt.
De Mexicaanse griep heerst er nog niet eens zo lang, maar de hygienische maatregelen geven een veilig gevoel.
Maar toch werd ik ziek, zo beroerd dat ik alleen maar plat wilde liggen, helaas kon dat niet, die stomme vliegtuigstoelen staan rechtop.
"Je had Imodieum en ORS in je handbagage moeten doen!", foetert een vriendin tegen me bij thuiskomst, "dat zeg ik toch altijd!!"
Maar wat kan ik er nou aan doen dat ik ziek word vlak voor de terugreis, nota bene in het vliegtuig.
Zoiets zie je niet aankomen, na een week helemaal niks aan de hand, opeens pats boem....
Even een klacht over Vliegtuig maatschappij Air Berlin: goedkoop ja, maar service nee.
Air Berlin wat een slecht getrainde stewardessen, ik kreeg niet eens een asprine toen ik er om vroeg.
Sacaba Beach: Vanaf ons stekje kon je mooi over zee kijken.
Er kwamen regelmatig Cruise schepen de haven ingevaren.
Het straffe geronk van de motor was duidelijk te horen aan land, terwijl het schip dus echt mijlenver in zee voer.
Wat je zag was zoooo groot... niet te geloven en niet te filmen.
Ook niet te fotograferen. Het schip ging zo hard, dat hij al voordat ik ingezoomd had, uit beeld was.

Twentse Eikels

Twentse eikenbomen

Er werd over vergaderd
Er was goed over nagedacht
Twents moest het worden, ongeacht

Rozendaal in Enschede kreeg een echt terras
Met stoelen, tafels, Twents belegde broodjes
En zelfs tapa’s in de namiddag

Op witte tegels tussen groen geruis
Klaterend water, architectonisch genot
Jan en de jongens en de meisjes
Zittend, etend voor de oude fabriek
Geen van allen
Wist wat voor hen ging vallen

Op een ochtend moest het gebeuren
Zomaar in de vakantietijd
Tussen de lomerijke eikenbomen
Liepen mannen in oranje pakken
Grof materieel, stof en hitte
Snel en zwetend deden ze hun klus
Witte tegels plaveisend maakte het af

Twentse eikenbomen
Ooit toevertrouwd aan moeder aarde
Ontluikende takken en bladeren
Opeens waren ze verdwenen
Misschien is het beter zo
Gaat er wat anders komen
In Spaanse sferen kuipen gevuld
Met Europese olijfbomen

Sacaba Beach

toegang tot een Plaza de Torros

Sacaba Beach

Wij zijn nogal
Verslaafd aan Andalusië.
Een lange reis om er te komen
met of zonder auto
Maar de moeite waard om de
Klinkende namen zoals
Sanlucar de Barrameda, Sevilla, Malaga,
Cadiz en Jerez de la Frontera
En wat dacht je van woorden
Pueblo Blanco of Castillo de Gibralfaro
Por Favor en Buenes Noches.
Fascinerende bouwwerken
Gebakken tegels, versierde pleinen
Plaza de Torros, Vhino Tinto
Zandstranden, palmbomen, fonteinen
Ik wil het allemaal weer terugzien
niet kunnen wachten zoveel te doen
Flamenco dansen, spaanse muziek
Wandelen naar La Cuidad en de bloemen
Architectuur Moors en vaak kleurig

Plaza de Torros, zwarte paarden overal honden
Tapas’s restaurant, Calamari, Sardinas
Speciaal licht om te fotograferen
Costa de la Luz, twee extra zielen
Tussen een Processie of een Feria
Andaluz is
ontdekken ditmaal op
Sacaba Beach

Dat is mooi!!

Dat is mooi!!

In Enschede gebeuren rare dingen. Al jaren woon ik met enige tegenzin in Enschede omdat ik eigenlijk aan een mooi wit strand zou moeten wonen.
De dingen die ik in Enschede zie zijn niet altijd even geweldig, veel verwaarlozing van wijken in combinatie met weinig stijlvolle nieuwbouw.
Maar de laatste jaren groeit het besef dat een stad moet herbouwen als het wil overleven in deze moderne tijd.
En er wordt gebouwd! Alsof Enschede alles wat men 25 jaar niet deed in 1 jaar wil goedmaken.
Zo is er een Mega Muziekkwartier pand bijgekomen. architectonisch lijkt het theatergebouw op een dikke Walvis.
Zo is er een extra verdieping op het voetbalstadion bijgekomen en ook bijvoorbeeld een grotere ijsbaan voor sportieve schaatsers. Hee dat klinkt goed, wat een stijl wat een klasse.
Het lot is zo dat ik sinds een half jaar werk heb in een moderne nieuwbouwwijk waar men nog lang niet uitgebouwd is.
De wijk heet Roombeek.
In Roombeek gebeuren veel dingen.
Zo was er afgelopen maand een "Kraanmachine-dans" op Walsmuziek in het losse bouwzand. De dans was het startschot voor de bouw van een Creatieve Campus. (Op het terrein van de oude Grolsch bierfabriek gaat men een creatieve woon/werk/winkel wijk maken )
De lokale pers was massaal afgekomen op dit unieke spektakel. Ik heb er wat foto's van gemaakt.